Inspiratie, Poëzie

Rouw

Ik heb de laatste tijd veel nagedacht over rouw. Misschien niet het eerste dat in je op komt om te doen met je vrije tijd, maar als je midden in een rouwproces zit dan kun je niet anders. En ervoor weglopen heeft geen zin, want op het moment dat je beseft dat je er net even niet aan dacht, komt het nog harder binnen. Zoals die wijze Professor Dumbledore zegt in de Harry Potter serie: ‘Numbing the pain for a while, will make it worse when you finally feel it’. Afleiding helpt, maar te veel afleiding werkt averechts.

Een rouw proces blijft niemand bespaard in het leven. Een proces dat je door kunt gaan na overlijden of na een ander soortig verlies. Verlies van een relatie/liefde, vriendschap of droom. Het heeft tijd nodig en doet gewoon verdomd veel pijn. Iets waar je doorheen moet ademen. Rouw is voor iedereen anders en de duur ervan ook. Je kunt zelfs al heel veel verwerkt hebben en nog steeds verdriet voelen. Verdriet kan je soms echt even aangrijpen. Aangrijpen. Het woord zegt eigenlijk al zoveel over hoe dat moet voelen. Dat vind ik mooi aan taal. Het kan je aangrijpen, maar het kan je ook zo vreselijk veel hoop geven. Professor Dumbledore heeft meerder geweldige uitspraken, maar deze blijft dan ook mijn favoriet: ‘Words are, in my not so humble opinion, our most inexhaustible source of magic. Capable of both inflicting injury, and remedying it’.

Ik heb de pijn en de hoop van rouw geprobeerd in woorden te vatten in dit gedicht. I hope it will bring some perspective and light.

x

(Visited 109 times, 1 visits today)
Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Marjan de Boer 17 mei 2018 at 08:26

    Lieve schat, wat een prachtig gedicht. Ik hield het niet droog toen ik het las. Mams xxx

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.