Browsing Category

Persoonlijke groei

Persoonlijke groei, Welzijn, Yoga

Het belangrijkste dat ik geleerd heb tijdens mijn Yoga Teacher Training

Oke, let’s talk vibration. Ik heb het niet over die vibrerende telefoon in je kontzak of andere battery operated divices, ik heb het over het trillingsgetal dat iedereen en alles hier op aarde bij zich heeft. Net als geluid een eigen frequentie heeft, heeft een boom dat ook en heeft ieder mens dat ook. Alles is energie. Als jouw frequentie niet resoneert met die van een ander, dan ga je er bijvoorbeeld ook niet naast zitten in de bus. Als jouw frequentie wel resoneert met een ander, dan ‘klikt het’ of begrijp je elkaar zonder woorden. Maar in hoeverre resoneer jij met jouw eigen frequentie?

Als ik één inzicht heb opgedaan tijdens mijn yoga teacher training in Thailand, is het wel hoe belangrijk het is om te vibreren op jouw eigen authentieke  frequentie. Daar bedoel ik mee dat je echt, helemaal, bent wie je bent. Ik durf te wedden dat weinig mensen dat echt doen. Want zodra we ons aanpassen aan waarden van een ander, verwachtingen van de maatschappij of kiezen voor een baan, een relatie of andere verbintenis die niet helemaal klopt, verwijder je jezelf steeds verder van je eigen trillingsgetal. En daar zit je dan, aangepast in een comfortzone terwijl het ergens in je onderbuik toch ook niet helemaal lekker zit. Met oppervlakkige onzekerheden en in bochten wringende gedragingen tot gevolg. Maar uit je comfortzone gaan, vrijwillig alle lagen van de ui afpellen tot je kwetsbare kern, dat is voor velen een heel enge aangelegenheid. We hebben allemaal stemmetjes in ons hoofd en allemaal een ego die we niet graag pijnigen en maar al te graag valideren. En dus gaan we gewoon door. En er dan gek van opkijken dat we daar lichamelijke klachten aan over houden. Dat heel veel van onze stress, of ademhalingsproblemen eigenlijk terug te leiden zijn naar het eigenhandig vervormen onze vibratie. Maar we willen zo graag dat diegene ons snapt, of die ander ons leuk vindt, of ons geschikt vindt of noem maar op. We willen zo graag in die situatie blijven, want eruit stappen is toch echt onmogelijk.

Ik weet nog dat ik over de Thaise markt liep in de bloedhitte, in mijn veel te plakkerige strakke yogalegging. Sommige van mijn studiegenoten hadden van die heerlijke, mega wijde en geprinte broeken aan van katoen. Ik noem ze hippie pants, dat spreekt wel redelijk tot de verbeelding. Ik liet de stof door mijn handen glijden op die markt en daar hoorde ik het opeens. Dat stemmetje in mijn achterhoofd dat mij aan het twijfelen bracht. Word ik niet te zweverig? BAH, wat een gedachte. Maar als ik even verder duik in deze materie, was het eigenlijk de angst om ‘anders’ gevonden te worden. Die angst had ik al vanaf heel jonge leeftijd. Ik ben, denk, voel ook een beetje anders dan de norm, heb andere visies dan de meesten. En dat betekent helemaal niet dat ik ‘anders’ ben, dat betekent dat ik ‘anders DAN’ ben. Maar omdat ik toch vaak zelf ervoer dat ik niet helemaal resoneerde met de meesten en soms ook met mensen waar ik dichtbij stond, soms opmerkingen of vragen kreeg over mijn overtuigingen, sprak daar toch dat stemmetje in mijn hoofd op die Thaise markt. En heel lang heeft dat stemmetje te veel aandacht gekregen. Zelfs op dat moment liet ik die broek hangen.. Ik weigerde eigenlijk om helemaal te vibreren op mijn frequentie.

Maar wat trek je energetisch dan eigenlijk aan in je leven? Ik heb het niet over een energetische broek, maar over wat je aantrekt op je pad. Waarschijnlijk iets dat resoneert met een vibratie die niet helemaal klopt. Mensen bijvoorbeeld, waarbij het net niet helemaal niet vloeit en de integriteit mist. En dat kan verdomd pijnlijke en lelijke situaties opleveren.

Tijdens een yoga teacher training werk je niet alleen meerdere uren per dag energetisch met je lichaam, maar leer je ook veel in de lectures en van elkaar. Ik begreep dat als ik energetisch wilde resoneren met wat wel klopt en vloeit, ik precies moest gaan vibreren op het trillingsgetal van mijn authenticiteit. In mijn geval vergde dit bewustzijn en inzet om niet meer te luisteren naar dat soort gekke stemmetjes of mijn ego (of hen in ieder geval te doorzien) en het vergde keuzes in het laten gaan van mensen of gebeurtenissen die niet met mij resoneren. De volgende dag ben ik naar de markt gegaan en heb ik mijn hippie pants gekocht.

Eigenlijk is dit een inzicht waarvan we het allemaal wel ‘weten’ in ons hoofd, maar je gaat je er meestal pas echt naar gedragen als je zo een inzicht echt ‘voelt’. In je hart, zouden yogi’s zeggen 😉 En een maand lang samen leren met 24 geweldig authentieke, vrije, integere en leergierige mensen van over de hele wereld, heeft mij daarin enorm geholpen. Ik ben zo, zo dankbaar voor deze mensen.

Ik sta echt anders in het leven sinds dat inzicht. Ik voel me vrij en compleet mezelf en spendeer mijn tijd met mensen en op events waar ik dat vrije gevoel 100 procent heb. Ik zeg daarmee helemaal niet dat ik me nooit meer met mensen of situaties die niet helemaal resoneren wil inlaten, ik maak er alleen veel bewuster keuzes in. En dat voelt goed. Ik heb dat stemmetje ook al een hele tijd niet gehoord. Lekker rustig.

Namasté , Roos

 

Persoonlijke groei, Reizen

Epic travel montage

In staat zijn om te ontdekken, geïnspireerd te raken, impressies op te doen, te genieten en te groeien. Dat is reizen voor mij. Dat kan in je eigen stad of land, maar voor de variatie is het toch wel waanzinnig om je vleugels uit te slaan en de grens over te gaan. Dat heb ik de afgelopen jaren gedaan en om er nog eens driedubbel van na te genieten heb ik een compilatie gemaakt; een epic travel montage! Van walvishaai tot olifant, van de jungle tot de kust..

In de video zie je Mexico met o.a. Isla Holbox, Palenque en Calakmul, Noord Amerika met o.a.. Deathvalley, Grand Canyon, San Fransisco, Oregon en Las Vegas, Bali met o.a. Uluwatu en Gili Air en Gili Trawagan, en Zuid Afrika met o.a. Krugerpark, Kaapstad en de tafelberg voorbijkomen.

Keep making memories and find what feels good 🙂  Travel makes you richer!

Persoonlijke groei, Reizen

Mijn trip naar Bali (video)

Nieuwe plaatsen, uitzichten, geuren en kleuren ontdekken, het is alsof dat net zo goed een primaire levensbehoefte is, als eten en drinken. Voorlopig is het maken van reisjes dan ook een prioriteit voor mij. En dus ging mijn tweede trip van dit jaar naar Azië. Met een stopover in Taipei, ben ik naar het Indonesische Bali gevlogen, waarvandaan in nog een uitstapje heb gemaakt naar Gili Air en Gili Trawagan, de eilandjes van Lombok. Je kunt hier enkel fietsen of met paard en wagen uit de voeten en met een fast boat vanaf Bali doe je er ongeveer 2,5 uur over om te komen. Continue Reading

Persoonlijke groei, Reizen

Een indruk van Londen

Ter hoogte van mijn enkel zit een dikke bult. Sinds ik ben gebeten door een Travel-Bug is deze bult nog niet kleiner geworden. Sterker nog, ik heb het vermoeden dat hij nooit meer weg zal gaan en dus heb ik besloten mijn travel-beet te omarmen en te verzorgen. En zo ging de eerste city trip van dit jaar buiten Nederland richting Londen. Het feest begint al in de city jet van Air France, waar we voor dat kleine uurtje gratis een wijntje kunnen drinken onder het genot van baby nacho’s (daar kan easy jet nog wat van leren).  Eenmaal in de immense stad aangekomen ga ik opzoek naar afternoon tea, de Warnerbroders Harry Potter tour, fish and chips en onze Engelse vrienden in Catford Bridge. Om hier allemaal te komen ben ik voor mijn gevoel een hele wereldreis aan het maken met het ingenieuze metro en trein systeem. Je bent zo een uur onderweg. Gelukkig heb je  hier niet te maken met de NS, en hoef ik geen 20 euro op een chipkaart hebben staan voor ik überhaupt in mag stappen. Nee, in Londen gebruik je gewoon je pinpas als chipkaart. Iedereen gaat met de underground. It’s a way of life. En het leuke daarvan is, dat je ook direct de diversiteit van Londen haar inwoners treft. Continue Reading

Persoonlijke groei, Reizen

Ik ben gebeten…

Niemand wil gestoken worden door vreemde insecten, maar ondanks het smeren met DEET en het slapen onder een geïmpregneerde klamboe, ben ik toch gebeten. En wel door; ‘the travel-bug’. Er bestaat geen insecten spray tegen dit type beet, maar eerlijk gezegd is dat ook helemaal niet nodig. In plaats van koortsstuipen en spierpijn, sta ik namelijk te trillen op mijn benen van enthousiasme. Maar Roos, deed je dat al niet dan? Ja, maar blijkbaar kan het nog erger. Veel erger.

Ik ben altijd al een vrolijke vlinder geweest die er gelukkig van wordt verschillende bloemen te ontdekken. Een jonge vlinder, dat wel. Want voor de meer exotische bloemen was ik nog niet altijd klaar. Ik had al wat gezien als Frankrijk, Spanje, Engeland, Griekenland en Kroatië, maar veel verder was ik nog niet gekomen. Naar mate ik steeds ouder werd en ik financieel meer vrijheid kreeg, heb ik mijn eerste roadtrip gemaakt door het westen van Amerika. Gaaf met de hoofdletter G! Ik waagde een gokje in het knettergekke Las Vegas, zweette me een ongeluk in Death Valley, banjerde door de sneeuw op Mount Hood en vloog over de Colorado River in het meest enge vliegtuigje ooit. Een paar maanden later boekte ik vrij impulsief een ticket en een AirBnB richting Mallorca, waar het ‘ontdekken’ van het eiland de boventoon voerde, in plaats van het‘ vakantie vieren’. We wandelden 5 uur de bergen zonder ook maar 1 toerist tegen te komen, vonden mede door contact met expads de hotspots van de locals en toerden zowat het hele eiland rond waarbij elk toeristisch oord werd overgeslagen. Toen ik ten huwelijk werd gevraagd werd het niet alleen tijd om te sparen voor de grote dag, maar ook voor de huwelijksreis. Dat moest en zou een bijzondere bestemming worden en mijn wens om ooit naar Afrika te reizen (waar mijn ouders elkaar hebben ontmoet) werd werkelijkheid. Het werd Zuid-Afrika, met haar prachtige natuur, bijzondere mensen, heerlijke wijnen en wilde beesten. En travel-bugs dus. Het was magisch. Kan ik elke dag wakker worden tussen 30 grazende olifanten met zonsopgang?

arikfa afrika-3

Enkele typische symptomen van het reis-virus:

  • Tijdens je werk afdwalen (in gedachten of op het internet… oeps) naar mogelijke volgende bestemmingen
  • Kriebels in je buik bij het voorbij komen van mooie foto’s van de wereld
  • Berekeningen maken wat je uit kunt geven terwijl je nog niet eens precies weet waar je heen gaat
  • Op de eerste werkdag na je vorige reis een overzicht hebben van alle mogelijke vrije dagen en weken
  • Een uur doorbrengen op skyscanner om voor elke mogelijke dag te kijken wat de goedkoopste vliegtickets zijn
  • Reisblogs verslinden
  • Zelf een blog schrijven over het reis-virus

dscn3554 dscn3637dscn3843 dscn3676 

 Ik heb het dus flink te pakken en denk dat ik in therapie moet. Ergens op een wit strand in Indonesië bijvoorbeeld, of tussen de theeplantages in Sri Lanka. Of misschien iets dichter bij huis dan. Mag ook. Eerst eens aan mijn baas vragen of er niet nog wat extra uren over zijn..

Volg mijn avonturen via instagram!

Lifestyle, Persoonlijke groei, Welzijn

PCOS voeding en leefstijl

In mijn vorige artikel over PCOS legde ik uit wat het is en benadrukte ik de voordelen van voeding en leefstijl gewoonten die PCOS kunnen reguleren. In dit artikel ga ik dieper in op voeding en deel ik foto’s.

Wat kun je eten en wat kun je beter laten staan?

Hormoonkringen zijn zeer complex. Ik zou het nooit goed uit kunnen leggen in een simpele blogpost. Ik zal mijn best doen het zo simpel mogelijk en ‘kort door de bocht’ te beschrijven.
Er zijn drie belangrijke dingen om rekening mee te houden als je jouw hormoonhuishouding in balans wil brengen met voeding en leefstijl:

  1. Zorgen dat er zo min mogelijk hormonen/chemicaliën van buitenaf (bijvoorbeeld uit niet-biologisch vlees en zuivel) binnenkomen. Deze kunnen invloed hebben op hormoonprocessen en daarmee je ovulatie in de weg zitten.
  2. Zorgen dat je bloedsuikerspiegel geleidelijk stijgt en daalt, zodat je niet te veel insuline hoeft aan te maken. Te veel insuline heeft invloed op het hormoonproces dat je ovulatie aanstuurt. Geraffineerde suikers, simpele (witte) koolhydraten, voedingsmiddelen met een hoge GI (glycemische index) laten de bloedsuikerspiegel pieken en kun je dus beter laten staan.
  3. Zorgen dat je niet te veel stress hebt en dus te veel cortisol en adrenaline aanmaakt. Het hormoon progesteron triggert je menstruatiecyclus. Als je gestrest bent, wordt dit hormoon niet meer voor die functie gebruikt, maar wordt het ingezet om meer van het stresshormoon cortisol te maken. Geen of een late menstruatie betekent geen of een slecht kwaliteit eitje.

Continue Reading

Persoonlijke groei, Welzijn

PCOS – Wat is het & hoe je ermee om kunt gaan

Het lijkt wel een rage: stoppen met de pil. Steeds meer vrouwen delen positieve verhalen over het stoppen met deze vorm van anticonceptie. Zo’n 17 maanden geleden besloot ik ook te stoppen met de pil. Ik had namelijk geen idee ‘of ik het wel zou doen’ en ik had al in geen 8 jaar een natuurlijke menstruatie gehad. Ik installeerde een app waarin ik mijn cyclus kon bijhouden en wachtte af. Dat wachten duurde dus veel te lang. Logisch, dacht ik. Je lichaam moet toch even ‘ontpillen’. Een jaar later was mijn cyclus weliswaar terug, maar eigenlijk was er van een cyclus niet te spreken, zo onregelmatig was het. Mijn vriendin bleek PCOS te hebben en raadde mij aan om naar de huisarts te gaan. Ovuleerde ik überhaupt wel met een cyclus van 58 dagen? Na een inwendige echo bij de gynaecoloog (overigens niets om bang voor te zijn) was de conclusie snel duidelijk; mijn eierstokken zaten vol met cystes (blaasjes). Omdat ik al zo lang mijn cyclus had bijgehouden gaf dit de gynaecoloog genoeg informatie: mijn hormonen zijn in de war, ik heb PCOS. Continue Reading

Persoonlijke groei, Welzijn

Waarom zonnebrandcrème belangrijk is

Het is ongelooflijk wat voor invloed de media heeft op ons koopgedrag als het gaat over anti rimpel crème. Maar wat als ik je vertel dat 95% procent van alle huid veroudering en dus ook onze rimpels wordt veroorzaakt door de zon? Dan zou je toch liever je geld investeren in een zonnebrand crème dan een anti rimpel crème met goud, kaviaar, botox en allerlei andere marketing onzin?  Continue Reading

Persoonlijke groei, Spiritualiteit

Ruimdenkend zijn

“Geloof jij in iets?”, wordt mij wel eens gevraagd. Wat wordt er eigenlijk met deze vraag bedoeld? Menen dat je ‘ergens in gelooft’ is vrij kort door de bocht als we uitgaan van het gezegde; ‘eerst zien, dan geloven’. Moeten wij dan alles wat we interpreteren toetsen aan onze zintuigen? Hoe ruim moet je het begrip geloven dan nemen? Kunnen wij mensen eigenlijk wel ruimdenkend zijn? Een heleboel vragen waar eigenlijk niemand een kant en klaar antwoord op heeft.

Laatst kwam mijn zusje onderstaand verhaaltje tegen. Ik ben van mening dat iedereen dit verhaaltje zou moeten lezen. Het geeft heel mooi weer dat ruimdenkend zijn iets is waar wij mensen vaak helemaal niet mee bezig zijn.

Life after delivery

In a mother’s womb were two babies. One asked the other: “Do you believe in life after delivery?”
The other replies: “Why, of course. There has to be something after delivery. Maybe we are here to prepare ourselves for what we will be later”.
“Nonsense”, says the other. “There is no life after delivery. What would that life be?”
“I don’t know, but there will be more light than here. Maybe we will walk with our legs and eat from our mouths.”  The other says: “This is absurd! Walking is impossible. And eat with our mouths? Ridiculous. The umbilical cord supplies nutrition. Life after delivery is to be excluded. The umbilical cord is too short.”
“I think there is something and maybe it’s different than it is here.”
The other replies: “No one has ever come back from there. Delivery is the end of life, and in the after-delivery it is nothing but darkness and anxiety and it takes us nowhere.”
“Well, I don’t know,” says the other, “but certainly we will see mother and she will take care of us.”
“Mother?? You believe in mother? Where is she now?”
“She is all around us. It is in her that we live. Without her there would not be this world.”
“I don’t see her, so it’s only logical that she doesn’t exist.”
To which the other replied: “Sometimes when you’re in silence you can hear her, you can perceive her. I believe there is a reality after delivery and we are here to prepare ourselves for that reality”.

Moraal van het verhaal: Mensen zijn vaak zijn compleet geïdentificeerd met hun eigen ‘realiteit’. Gaat het gezegde ‘eerst zien, dan geloven’ dan nog wel op?

Bron ‘Life after Delivery’: One source attributed the story to Dr. Jirina Prekop, PhD, Czech Psychologist, translated to English by Ily Reis, prepared by SGNY/SAB.