Browsing Category

Inspiratie

Inspiratie, Lifestyle, Persoonlijk, Video's

Epic travel montage

In staat zijn om te ontdekken, geïnspireerd te raken, impressies op te doen, te genieten en te groeien. Dat is reizen voor mij. Dat kan in je eigen stad of land, maar voor de variatie is het toch wel waanzinnig om je vleugels uit te slaan en de grens over te gaan. Dat heb ik de afgelopen jaren gedaan en om er nog eens driedubbel van na te genieten heb ik een compilatie gemaakt; een epic travel montage! Van walvishaai tot olifant, van de jungle tot de kust..

In de video zie je Mexico met o.a. Isla Holbox, Palenque en Calakmul, Noord Amerika met o.a.. Deathvalley, Grand Canyon, San Fransisco, Oregon en Las Vegas, Bali met o.a. Uluwatu en Gili Air en Gili Trawagan, en Zuid Afrika met o.a. Krugerpark, Kaapstad en de tafelberg voorbijkomen.

Keep making memories and find what feels good 🙂  Travel makes you richer!

Blogs, Inspiratie, Video's

Mijn trip naar Bali (video)

Nieuwe plaatsen, uitzichten, geuren en kleuren ontdekken, het is alsof dat net zo goed een primaire levensbehoefte is, als eten en drinken. Voorlopig is het maken van reisjes dan ook een prioriteit voor mij. En dus ging mijn tweede trip van dit jaar naar Azië. Met een stopover in Taipei, ben ik naar het Indonesische Bali gevlogen, waarvandaan in nog een uitstapje heb gemaakt naar Gili Air en Gili Trawagan, de eilandjes van Lombok. Je kunt hier enkel fietsen of met paard en wagen uit de voeten en met een fast boat vanaf Bali doe je er ongeveer 2,5 uur over om te komen. Continue Reading

Blogs, Inspiratie

Een indruk van Londen plus video

Ter hoogte van mijn enkel zit een dikke bult. Sinds ik ben gebeten door een Travel-Bug is deze bult nog niet kleiner geworden. Sterker nog, ik heb het vermoeden dat hij nooit meer weg zal gaan en dus heb ik besloten mijn travel-beet te omarmen en te verzorgen. En zo ging de eerste city trip van dit jaar buiten Nederland richting Londen. Het feest begint al in de city jet van Air France, waar we voor dat kleine uurtje gratis een wijntje kunnen drinken onder het genot van baby nacho’s (daar kan easy jet nog wat van leren).  Eenmaal in de immense stad aangekomen ga ik opzoek naar afternoon tea, de Warnerbroders Harry Potter tour, fish and chips en onze Engelse vrienden in Catford Bridge. Om hier allemaal te komen ben ik voor mijn gevoel een hele wereldreis aan het maken met het ingenieuze metro en trein systeem. Je bent zo een uur onderweg. Gelukkig heb je  hier niet te maken met de NS, en hoef ik geen 20 euro op een chipkaart hebben staan voor ik überhaupt in mag stappen. Nee, in Londen gebruik je gewoon je pinpas als chipkaart. Iedereen gaat met de underground. It’s a way of life. En het leuke daarvan is, dat je ook direct de diversiteit van Londen haar inwoners treft. Continue Reading

Blogs, Inspiratie, Persoonlijk

Leuk zeg, een boek schrijven. Hoe doe je dat eigenlijk?

New age filosofie a la ‘the secret’,  of elk jaar een nieuw vison board in elkaar zetten met pritstift en een stapel vergeelde vt-wonen bladen, het is een levenswijze waar ik nooit zo in geloof. Visualiseren wat je graag wilt in het leven is leuk, maar of het universum er dan ook echt gehoor aan geeft? Ik dacht daar laatst eens over na en kwam erachter dat er toch wel één ding in mijn leven is waar ik zonder twijfel vanuit ga en vurig in geloof. Gewoon omdat ik niet anders wil en dus niet anders kan. Nee, ik word geen miljonair, win geen auto en word ook geen president.. maar ik ga wél een boek schrijven. Alsof elke twijfel die ik daarover zou hebben afbreuk zou doen aan deze droom. Hoe ik dat precies voor elkaar ga krijgen weet ik nog niet, maar er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en ik vind er heus wel eentje. Ik leg mijzelf dan ook geen restricties op. Het maakt niet uit wanneer het af is, of ik een week niet geschreven heb, of dat ik mijn plot honderd keer verander. Het komt af. Dat vertrouwen is denk ik de eerste stap als je de intentie hebt om een boek te schrijven. Maar hoe ga je verder?

Love your notes

Namen van personages, pakkende openingszinnen.. ze komen zomaar in mij op als ik net tussen de schappen van de Praxis sta. Extreem verveeld overigens, ik strompel altijd maar een beetje achter Niels aan die wel van elke schroef weet welk nummer er aan hangt. Het vervelende is dat ik die briljante ingevingen dus heel snel weer vergeet. Vorige week nog, viel ik bijna in slaap en borrelde er een prachtige zin omhoog. Te moe om het lichtje aan te doen en het op te schrijven, bleef ik liggen, overtuigd dat ik het morgen nog wel zou weten. Niet dus. Het schrijven van blogs of columns is één ding, het schrijven van een verhaal dat plot technisch goed in elkaar zit een tweede. Het is een puzzel waarvan sommige stukjes heel lang zoek blijven of in eerste instantie op de verkeerde plek blijken te zitten. Notities maken is dus heel erg handig en eigenlijk ook onmisbaar. Zeker als je een tijdje uit je verhaal bent en later weer eens verder wilt schrijven. Continue Reading

Blogs, Inspiratie, Persoonlijk

5 levenslessen in 25 jaar

Hoera, ik ben jarig! 25 jaar, een kwart eeuw, het is toch wel een bijzondere mijlpaal. Temeer omdat de tijd vooral de laatste paar jaar voorbij is gevlogen. Alsof het elk jaar dat ik ouder word, sneller gaat. En dat is best een gek besef, want hoewel nu nog een jong bloempje, dat is zo voorbij. Voor ik het weet staat de volgende mijlpaal voor de deur. Maar voordat ik te ver vooruit kijk, lijkt het mij leuk om eens terug te kijken. Wat heb ik de afgelopen jaren nou eigenlijk geleerd in het avontuur op weg naar the big 25?

  1. Givers need to set limits because takers rarely do

Ik weet nog goed dat ik ooit klaagde over een vriendin waar ik veel voor deed. Zij deed nooit eens iets terug uit zichzelf. Mijn luisterend oor zei toen; ‘Je kunt nooit verwachten dat mensen hetzelfde doen voor jou. Soms is het niet eens bewust maar zien ze gewoon niet wat je wilt. Het beste wat je kunt doen is jouw eigen grenzen bewaken in wat je voor een ander doet en uitspreken wat je graag zou willen. Dat is duidelijk. Dingen verwachten van mensen niet.’ Continue Reading

Blogs, Inspiratie

Zorgen maken

Soms heb je van die momenten dat je de man met de hamer tegenkomt. Zo een moment dat je rustig door je leventje fietst, maar er plots een auto voor je neus achteruit je pad opdraait. Er is van alles waar je je zorgen om maakt in het dagelijks leven, dingetjes die je irriteren, maar pas als dat ene moment je leven binnen stormt, vallen al die irritaties en nutteloze zorgen in het niet. Maak ik mij eerst nog zorgen over vinden van een passende baan, of het vervelende telefoontje dat ik nog moet plegen, kom ik opeens in een soort vrije val. Een naar gevoel in mijn buik. Geen controle, geen grip. Door iets wat er werkelijk toe doet, wat echt zorgwekkend is. Het is een besef dat wij mensen kwetsbaar zijn. Dat de tijd razendsnel gaat en dat het zomaar eens voorbij zou kunnen zijn. Dat besef geeft je heel eventjes een ander perspectief. Een perspectief waardoor je de irritaties van de dag anders beleeft of er soms zelfs voor zorgt dat je tegen alle verwachtingen in je hart achter na gaat en doet wat goed voelt. Het heeft namelijk helemaal geen nut om iets te doen wat niet goed voelt, of geïdentificeerd te zijn met dagelijkse irritaties. In die zin is controle een illusie. Het geeft een vals gevoel van zekerheid dat er uiteindelijk ook voor zorgt dat je je zorgen maakt om stomme dingen. Misschien is dit stukje, met deze quote wel een moment van besef voor iemand die dit leest. Zou toch fijn zijn, om je minder zorgen te maken.

Blogs, Inspiratie

Hoop

Soms, ben je het allemaal even kwijt. Soms, zie je niets meer zitten. Soms, vraag je je af waar je alles voor doet. En soms, vraag je je af waar ergens de zin van is. Een paar jaar geleden heb ik op jonge leeftijd een heel moeilijke periode door gemaakt. Ik ben depressief geweest. Daar zal ik niet te veel over vertellen, maar wat ik wel wil vertellen is dat dit inspirerende gedicht mij enorm geholpen heeft. Het is geschreven door Vaclav Havel, voormalig president van Tsjechië en inspirerend schrijver.  Continue Reading

Blogs, Inspiratie

Groener gras aan de overkant

‘If their grass is greener, water your lawn’. Toen ik deze quote tegen kwam, is hij zeker een week in mijn hoofd blijven hangen. Het gras van je buurman, dat lijkt toch vaak groener te zijn dan jouw vertrapte en verdroogde verzameling aan sprietjes. Waarom doen we dat toch eigenlijk, dat vergelijken met een ander? Wegdromen bij je eigen realiteit, of geeft het juist een gevoel van minderwaardigheid? Beide opties doen in ieder geval niets voor jouw eigen zielige hoopje gras. Tijd om je tuintje eens goed onder de loep te nemen. Kijken naar jouw eigen situatie in plaats van naar anderen, daar kom je pas mee verder. Misschien blijkt wel dat jouw gras enkel een beetje water nodig heeft, of misschien een flinke beurt met de grasmaaier. Pak aan wat er moet gebeuren, zodat jouw gazonnetje er op zo’n manier bij ligt dat jij er een glimlach van op je gezicht krijgt. Wat voor de een werkt, werkt voor de ander niet. Daarbij heeft iedereen met andere omstandigheden te maken. Tot voorkort had ik niet zulke groene vingers, maar nu ik op een leeftijd ben waarin ik mijn eigen gazon inricht en vorm geef, ben ik toch bezig met snoeischaren en heel wat zakken potgrond. Lekker metaforisch stukje dit, maar de boodschap van deze quote is wel goed bij me binnen gekomen. Mocht je de komende week iets te vaak aan de Intratuin denken, dan is dat bij jou waarschijnlijk ook van toepassing. Want zeg nou zelf; hoe groen is jouw gras?

Blogs, Inspiratie

Ruimdenkend zijn

“Geloof jij in iets?”, wordt mij wel eens gevraagd. Wat wordt er eigenlijk met deze vraag bedoeld? Menen dat je ‘ergens in gelooft’ is vrij kort door de bocht als we uitgaan van het gezegde; ‘eerst zien, dan geloven’. Moeten wij dan alles wat we interpreteren toetsen aan onze zintuigen? Hoe ruim moet je het begrip geloven dan nemen? Kunnen wij mensen eigenlijk wel ruimdenkend zijn? Een heleboel vragen waar eigenlijk niemand een kant en klaar antwoord op heeft.

Laatst kwam mijn zusje onderstaand verhaaltje tegen. Ik ben van mening dat iedereen dit verhaaltje zou moeten lezen. Het geeft heel mooi weer dat ruimdenkend zijn iets is waar wij mensen vaak helemaal niet mee bezig zijn.

Life after delivery

In a mother’s womb were two babies. One asked the other: “Do you believe in life after delivery?”
The other replies: “Why, of course. There has to be something after delivery. Maybe we are here to prepare ourselves for what we will be later”.
“Nonsense”, says the other. “There is no life after delivery. What would that life be?”
“I don’t know, but there will be more light than here. Maybe we will walk with our legs and eat from our mouths.”  The other says: “This is absurd! Walking is impossible. And eat with our mouths? Ridiculous. The umbilical cord supplies nutrition. Life after delivery is to be excluded. The umbilical cord is too short.”
“I think there is something and maybe it’s different than it is here.”
The other replies: “No one has ever come back from there. Delivery is the end of life, and in the after-delivery it is nothing but darkness and anxiety and it takes us nowhere.”
“Well, I don’t know,” says the other, “but certainly we will see mother and she will take care of us.”
“Mother?? You believe in mother? Where is she now?”
“She is all around us. It is in her that we live. Without her there would not be this world.”
“I don’t see her, so it’s only logical that she doesn’t exist.”
To which the other replied: “Sometimes when you’re in silence you can hear her, you can perceive her. I believe there is a reality after delivery and we are here to prepare ourselves for that reality”.

Moraal van het verhaal: Mensen zijn vaak zijn compleet geïdentificeerd met hun eigen ‘realiteit’. Gaat het gezegde ‘eerst zien, dan geloven’ dan nog wel op?

Bron ‘Life after Delivery’: One source attributed the story to Dr. Jirina Prekop, PhD, Czech Psychologist, translated to English by Ily Reis, prepared by SGNY/SAB.