Columns, Life, Persoonlijk

De kunst van keuzes maken

In uitstellen ben ik al Koningin, maar het wegduwen van grote keuzes in het leven is ook een specialiteit van mij, zo blijkt. Het is een leerschool, dat ouder worden op deze planeet en ik moet zeggen dat er het afgelopen jaar een aantal nieuwe vaardigheden zijn bijgeschreven op mijn rapportje. Voor het maken van keuzes sta ik nu dus een dikke onvoldoende en als het aankomt op deze ‘universiteit van het leven’ bestaan er geen oma’s die je bemoedigend een briefje van vijf toestoppen na het behalen van een voldoende of een goed. Het is misschien een beetje een slappe metafoor, maar het denken in goed of fout, zit er best een beetje ingeslepen. En als je dan ook nog een 10 hebt gekregen voor het vak over-analyseren ligt de angst om te falen dichterbij dan je denkt. Hoewel ik geloof dat het leven niet zo maakbaar is als vaak wordt gesuggereerd, blijft het maken van keuzes eng. De koers die je vaart wordt er wel degelijk door gekleurd. En wat als dat verkeerd gaat? Ik krijg het bij enkel die gedachte al benauwd. Mijn omgangsmechanisme is simpel: ik maak liever geen keuzes. Als je ze niet maakt, kan het ook niet verkeerd uitpakken namelijk. Het nadeel hiervan is alleen dat je totaal niet verder komt in je leven. Er groeit en ontwikkelt helemaal niets als je maar angstvallig stil blijft staan. Dat is voor een ogenblik wel uit te houden, maar als keuzes ook gevolgen hebben voor anderen – vrienden, familie, relaties – die wel stappen zetten, dan gaat dat schuren. Maar ook als de gevolgen alleen jezelf betreffen; als je nergens heen groeit en geen gevolgen ervaart, kun je net zo goed meteen in je kist gaan liggen. Wat ben je hier anders aan het doen? Niemand kan dusdanig in de toekomst kijken om te bepalen welke keuze je moet maken in het heden. Je kunt jezelf achteraf toch moeilijk verwijten dat je op dat moment alle wijsheid in pacht had. Wat je volgens die wijze meneer Mandela wel mee kunt nemen in je overwegingen is de intentie en de hoop die je op dat moment hebt. Geen keuze maken is eigenlijk ook een keuze: een keuze om bang te zijn. En daar is het leven echt veel te kort voor. Zo. Ik geloof dat ik zojuist een briefje van vijf verdiend heb. Tijd voor een borrel!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Marjan de Boer 21 maart 2016 at 15:26

    Lieve Roos, ik vind het een geweldig stukje wat je geschreven hebt. Van oma had je wel 50 euro gehad;). XXX Mams

    • Reply Rosa 21 maart 2016 at 15:45

      hahaha dankje mam 😛

  • Reply Irene 21 maart 2016 at 17:27

    En dan heb je ook nog eens je hart waar je naar kunt luisteren en je helpt bij je keuzes. Ik zeg die 5 euro komen er aan. In mei wordt er toch weer zzo’n geweldige keuze bevestigd?
    Groetjes
    Ireen

    • Reply Rosa 21 maart 2016 at 17:48

      Hoi Irene! Leuk dat je een kijkje neemt 🙂 Ja.. het hart en het hoofd! Daar kan ik nog een heel nieuwe blog aan wijden. Ik heb erg veel zin in mei enne.. die 5 euro zou zeker daarvoor ook zeer goed uitkomen hahaha!

    Leave a Reply

    CommentLuv badge