All Posts By

Rosa

Blogs, Inspiratie, Video's

Mijn trip naar Bali (video)

Nieuwe plaatsen, uitzichten, geuren en kleuren ontdekken, het is alsof dat net zo goed een primaire levensbehoefte is, als eten en drinken. Voorlopig is het maken van reisjes dan ook een prioriteit voor mij. En dus ging mijn tweede trip van dit jaar naar Azië. Met een stopover in Taipei, ben ik naar het Indonesische Bali gevlogen, waarvandaan in nog een uitstapje heb gemaakt naar Gili Air en Gili Trawagan, de eilandjes van Lombok. Je kunt hier enkel fietsen of met paard en wagen uit de voeten en met een fast boat vanaf Bali doe je er ongeveer 2,5 uur over om te komen.

Een stopover in Taipei van 21 uur maakte mijn ticket goedkoop en mijn heenreis nogal lang. Echter was het ideaal! Ik ontdekte een stukje van de stad en kon daarna heerlijk slapen (eindelijk weer horizontaal in een bed liggen tijdens een lange vliegreis is geweldig). Zonder jetlag vervolgde ik mijn reis. Vijf uur later stond ik in Denpasar. Eenmaal in Bali heb ik yoga gedaan bij de Yoga Barn in Ubud, spa’s aangedaan, lekker gegeten, en vooral heel veel bij gekletst, want na een lange tijd zag ik mijn reizende vriendin Yvonne weer. Gili Air was de volgende bestemming, een heel chill eiland waar je gewoon niet anders kunt dan relaxen, beetje snorkelen, genieten van een kokosnoot of een leuke activiteit in het water. Bloedjeheet, maar heerlijk. Gili Trawagan is groter, veel drukker, maar heeft mij desalniettemin heerlijke dagen aan de zee geschonken met prachtige zonsondergangen. Eenmaal terug op Bali was de volgende stop Uluwatu in het zuiden. Surfers hemel, met leuke feestjes in Single Finn. Dreamland beach en Pedang beach zijn hier ook bekend, ik vond ze erg mooi maar ook erg klein. De laatste plekken waren Canggu en Seminyak, waarbij het huren van een scooter heel leuk maar ook zeker aan te raden is. Ze rijden daar wel links, ik had maar weer mazzel met mijn vriendin en tevens chauffeur Yvonne 😉 Finns Beachclub voor het echte vakantiegevoel, waarna je door het platteland op je scooter weer op avontuur gaat.

Ik heb een toptijd gehad, lang niet alles gefilmd, maar wel een video gemaakt uiteraard. Hieronder mijn herinnering.

Blogs, Inspiratie

Een indruk van Londen plus video

Ter hoogte van mijn enkel zit een dikke bult. Sinds ik ben gebeten door een Travel-Bug is deze bult nog niet kleiner geworden. Sterker nog, ik heb het vermoeden dat hij nooit meer weg zal gaan en dus heb ik besloten mijn travel-beet te omarmen en te verzorgen. En zo ging de eerste city trip van dit jaar buiten Nederland richting Londen. Het feest begint al in de city jet van Air France, waar we voor dat kleine uurtje gratis een wijntje kunnen drinken onder het genot van baby nacho’s (daar kan easy jet nog wat van leren).  Eenmaal in de immense stad aangekomen ga ik opzoek naar afternoon tea, de Warnerbroders Harry Potter tour, fish and chips en onze Engelse vrienden in Catford Bridge. Om hier allemaal te komen ben ik voor mijn gevoel een hele wereldreis aan het maken met het ingenieuze metro en trein systeem. Je bent zo een uur onderweg. Gelukkig heb je  hier niet te maken met de NS, en hoef ik geen 20 euro op een chipkaart hebben staan voor ik überhaupt in mag stappen. Nee, in Londen gebruik je gewoon je pinpas als chipkaart. Iedereen gaat met de underground. It’s a way of life. En het leuke daarvan is, dat je ook direct de diversiteit van Londen haar inwoners treft. Een opvallende meerderheid wordt gevormd door de Britse zakenmensen in pak. Of in ieder geval de mensen die op kantoor werken en zich ook zo kleden. Mannen met leren puntschoenen en vrouwen met Uggs onder de rok die zij later omwisselen voor iets met hak. Over schoenen gesproken, een van de meest bezochte trekpleisters in Londen is the Shard. Een toren van wel 310 meter hoog met een bijzondere puntige vorm , geheel van glas. Alsof er een gigantische glasscherf de lucht in wijst. Voor zo’n 30 pond kun je naar de top voor een waanzinnig uitzicht over de stad, maar het kan nog beter. Voor datzelfde geld kun je namelijk ook settelen op de 32ste verdieping, waar ik de beste cocktail ooit gedronken heb, genietend van het uitzicht op de imposante gebouwen die Londen rijk is. Onder andere de ‘Gurkin’ (de toren met de vorm van een augurk, ook al beschreef ik hem als een ‘streched out easter Egg toen ik nog niet wist van de ‘augurk’ als bijnaam) en de Tower bridge, een van de meest bekende bruggen over de Theems. Wat heeft dit met schoenen te maken?  Nou, de toren is niet alleen hoog, ze doen daar ook een beetje uit de hoogte. Toeristen houden ze liever buiten de exclusieve restaurants. Er geldt een ‘smart en elegant’ dresscode, waarbij ze voornamelijk letten op het schoeisel als je overdag langs gaat. Als toerist heb je natuurlijk niet je mooiste footwear bij e hand, dus na een wissel naar  een stel Ted Baker schoenen van onze Engelse vrienden lukte het ons om naar boven te gaan. En die zure 30 pond uit te geven aan een waanzinnige Watermelon Paloma, Nevada Showgirl en een Loozelips sinks ships cocktail. We lopen langs the Southbank langs de Theems en alle bruggen van hotspot naar hotspot. Het is een leuke wandeling waarbij er talloze prachtige details te fotograferen zijn. Zelfs de lantaarnpalen zijn mooi in het centrum. Je komt vanzelf langs de Big Ben, Londen Eye en Covent garden. Het centrum van Londen heeft echt mijn hart gestolen, maar ook de randwijken hebben echt iets Engels en knus. Mensen werken hier hard voor hun geld (het is ook niet goedkoop hier) maar vind ik heel vriendelijk en ontzettend like-able met hun Britse accent. Ik kom gauw weer terug! Maar nu eerst op naar mijn volgende avontuur…24 uur in Taipei! Cheerios old chaps!

Inspiratie

Gedicht over het leven

In het kader van de Poëzieweek 2017 leek het mij leuk om eens een gedicht te schrijven. Misschien een beetje zware kost, maar dat hangt ook maar af van hoe je er naar kijkt 😉

Houd het leven op als je dood gaat?

En zijn wij ons brein?

Of is het zonder lichaam niet meer mogelijk,

om in deze realiteit te zijn?

 

Vormt het leven in een lichaam een beperking of een kans?

Ben je hier gewoon maar voor één keer?

Of is het leven een mogelijkheid om te groeien,

en leef je telkens weer?

 

Hoe je in het leven staat,

en wat je ermee doet,

hangt af van je perceptie,

jouw visie op fout of goed

 

Wat is perceptie?

Wat bepaalt je perspectief?

Luister je alleen naar dat wat te verklaren valt?

Of geef je gehoor aan wat je niet altijd ziet?

 

Wat betekent een onverklaarbaar gevoel?

Houd ons brein ons soms voor de gek?

Toetsen we alles aan de zintuigen van dit lichaam?

Of blijft er toch meer over, als ik ooit vertrek?

Columns, Life

De waterpijp rokende rups

Ik kan niet geloven dat het alweer december is. Inclusief het genot (of moet ik zeggen: de stress) van lootjes, cadeaupapier, pepernoten en kerstkaarten. Dinsdag word ik alweer 26. Ik ben voor mijn gevoel nog nooit zo kort één leeftijd geweest. Heb ik het dan zo druk gehad? Tijd is zo gek. Het gaat als een razende voorbij. Soms voel ik me net dat gehaaste witte konijn met zakhorloge uit Alice in Wondeland. Ik besef me dat het met elke leeftijd die ik hierna mag bereiken, het steeds nog een beetje sneller zal gaan. Een besef, dat duidelijk hand in hand gaat met opgroeien en ouder worden. Waarom komt wijsheid eigenlijk met de jaren? Is dat omdat je dan meer tijd hebt gehad om fouten te maken, of juist omdat de tijd maar door tikt en je erachter komt dat je, als ironisch paradox, telkens maar stil blijft staan omdat je juist geen fouten durft te maken?

alice3Het kan niet anders dan dat je wijsheid vergaart door vallen en opstaan. Op een dag val je zo hard, dat de schok groot genoeg is om je een les te leren. Alsof je net als Alice en dat witte konijn een sprong in het diepe maakt ‘down the rabbit hole’. Vallen kan pijn doen en oncomfortabel zijn. Soms lijkt het ook nog eens eeuwen te duren voor je beneden bent. Maar daar draait het uiteindelijk wel om. Ervaren hoe het is om een dieptepunt te bereiken. Om er vervolgens net als Alice achter te komen, dat het leren van een les soms zo slecht nog niet is. Want zelfs diep ‘down the rabbit hole’ vergaat de wereld niet. Al is de realiteit van het verdwaald zijn of het even niet meer weten, een stuk minder mooi en avontuurlijk dan Lewis Carroll wist te beschrijven. Helaas, wij hebben geen flesjes met  ‘drink me’ op het etiket om onze problemen op te lossen. Wij komen geen onzichtbare kat of een waterpijp rokende rups tegen die ons van raad voorzien.alice5

Toch.., nu ik een weer een jaartje ouder en wijzer ben, begin ik er steeds meer in te geloven dat het wel degelijk mogelijk is om raad te vragen aan een wijze rups met waterpijp in tijden van vallen en opstaan. Je vindt hem alleen niet in wonderland, of in de verwachting of advies van anderen, maar in jezelf. Je moet alleen wel diep genoeg durven gaan en naar jezelf willen luisteren. Dus de volgende keer dat je weer eens struikelt door het leven, wees dan niet bang om echt te vallen. Want diep, diep van binnen weet je wel wat wijsheid is.

alice2alice1

Blogs, Lifestyle, Persoonlijk

Ik ben gebeten…

Niemand wil gestoken worden door vreemde insecten, maar ondanks het smeren met DEET en het slapen onder een geïmpregneerde klamboe, ben ik toch gebeten. En wel door; ‘the travel-bug’. Er bestaat geen insecten spray tegen dit type beet, maar eerlijk gezegd is dat ook helemaal niet nodig. In plaats van koortsstuipen en spierpijn, sta ik namelijk te trillen op mijn benen van enthousiasme. Maar Roos, deed je dat al niet dan? Ja, maar blijkbaar kan het nog erger. Veel erger.

Ik ben altijd al een vrolijke vlinder geweest die er gelukkig van wordt verschillende bloemen te ontdekken. Een jonge vlinder, dat wel. Want voor de meer exotische bloemen was ik nog niet altijd klaar. Ik had al wat gezien als Frankrijk, Spanje, Engeland, Griekenland en Kroatië, maar veel verder was ik nog niet gekomen. Naar mate ik steeds ouder werd en ik financieel meer vrijheid kreeg, heb ik mijn eerste roadtrip gemaakt door het westen van Amerika. Gaaf met de hoofdletter G! Ik waagde een gokje in het knettergekke Las Vegas, zweette me een ongeluk in Death Valley, banjerde door de sneeuw op Mount Hood en vloog over de Colorado River in het meest enge vliegtuigje ooit. Een paar maanden later boekte ik vrij impulsief een ticket en een AirBnB richting Mallorca, waar het ‘ontdekken’ van het eiland de boventoon voerde, in plaats van het‘ vakantie vieren’. We wandelden 5 uur de bergen zonder ook maar 1 toerist tegen te komen, vonden mede door contact met expads de hotspots van de locals en toerden zowat het hele eiland rond waarbij elk toeristisch oord werd overgeslagen. Toen ik ten huwelijk werd gevraagd werd het niet alleen tijd om te sparen voor de grote dag, maar ook voor de huwelijksreis. Dat moest en zou een bijzondere bestemming worden en mijn wens om ooit naar Afrika te reizen (waar mijn ouders elkaar hebben ontmoet) werd werkelijkheid. Het werd Zuid-Afrika, met haar prachtige natuur, bijzondere mensen, heerlijke wijnen en wilde beesten. En travel-bugs dus. Het was magisch. Kan ik elke dag wakker worden tussen 30 grazende olifanten met zonsopgang?

arikfa afrika-3

Enkele typische symptomen van het reis-virus:

  • Tijdens je werk afdwalen (in gedachten of op het internet… oeps) naar mogelijke volgende bestemmingen
  • Kriebels in je buik bij het voorbij komen van mooie foto’s van de wereld
  • Berekeningen maken wat je uit kunt geven terwijl je nog niet eens precies weet waar je heen gaat
  • Op de eerste werkdag na je vorige reis een overzicht hebben van alle mogelijke vrije dagen en weken
  • Een uur doorbrengen op skyscanner om voor elke mogelijke dag te kijken wat de goedkoopste vliegtickets zijn
  • Reisblogs verslinden
  • Zelf een blog schrijven over het reis-virus

dscn3554 dscn3637dscn3843 dscn3676 

 Ik heb het dus flink te pakken en denk dat ik in therapie moet. Ergens op een wit strand in Indonesië bijvoorbeeld, of tussen de theeplantages in Sri Lanka. Of misschien iets dichter bij huis dan. Mag ook. Eerst eens aan mijn baas vragen of er niet nog wat extra uren over zijn..

Volg mijn avonturen via instagram!

Columns, Love

Column – Van het Kantoor naar de Kinderboerderij

Het Kantoor. Het is er klein en het ruikt er iet wat muf. Ik heb het niet over de plek waar werk wordt verzet op de doordeweekse dagen, ik heb het over de plaatselijke kroeg – waar overigens ook werk wordt verzet, alleen dan op sociaal & liefdes gebied. Wat mij meteen brengt bij de scheppende factor van dit verhaal. Er wordt wel eens gezegd dat liefde een werkwoord is en als ik de schurende, wulps voorbij waggelende en grijpgrage mannen en vrouwen in het Kantoor observeer, klopt dat als een bus. Men werkt hard om te slagen in de liefde. Er worden heel wat weekenden en euro’s gespendeerd aan deze bezigheid in de kroeg. Er worden liters bier en chardonnay genuttigd om het proces enigszins te vergemakkelijken, ook al werkt dit in sommige gevallen averechts. Er wordt gedanst, gesjanst en er worden ook heel wat blauwtjes gelopen. Maar ach, dat heb je er allemaal voor over. Want op een dag lukt het en wissel je na een beetje speeksel ook telefoonnummers uit. Continue Reading

Blogs, Lifestyle

PCOS voeding en leefstijl

In mijn vorige artikel over PCOS legde ik uit wat het is en benadrukte ik de voordelen van voeding en leefstijl gewoonten die PCOS kunnen reguleren. In dit artikel ga ik dieper in op voeding en deel ik foto’s.

Wat kun je eten en wat kun je beter laten staan?

Hormoonkringen zijn zeer complex. Ik zou het nooit goed uit kunnen leggen in een simpele blogpost. Ik zal mijn best doen het zo simpel mogelijk en ‘kort door de bocht’ te beschrijven.
Er zijn drie belangrijke dingen om rekening mee te houden als je jouw hormoonhuishouding in balans wil brengen met voeding en leefstijl:

  1. Zorgen dat er zo min mogelijk hormonen/chemicaliën van buitenaf (bijvoorbeeld uit niet-biologisch vlees en zuivel) binnenkomen. Deze kunnen invloed hebben op hormoonprocessen en daarmee je ovulatie in de weg zitten.
  2. Zorgen dat je bloedsuikerspiegel geleidelijk stijgt en daalt, zodat je niet te veel insuline hoeft aan te maken. Te veel insuline heeft invloed op het hormoonproces dat je ovulatie aanstuurt. Geraffineerde suikers, simpele (witte) koolhydraten, voedingsmiddelen met een hoge GI (glycemische index) laten de bloedsuikerspiegel pieken en kun je dus beter laten staan.
  3. Zorgen dat je niet te veel stress hebt en dus te veel cortisol en adrenaline aanmaakt. Het hormoon progesteron triggert je menstruatiecyclus. Als je gestrest bent, wordt dit hormoon niet meer voor die functie gebruikt, maar wordt het ingezet om meer van het stresshormoon cortisol te maken. Geen of een late menstruatie betekent geen of een slecht kwaliteit eitje.

Continue Reading

Blogs, Lifestyle, Persoonlijk

PCOS – Wat is het & hoe je ermee om kunt gaan

Het lijkt wel een rage: stoppen met de pil. Steeds meer vrouwen delen positieve verhalen over het stoppen met deze vorm van anticonceptie. Zo’n 17 maanden geleden besloot ik ook te stoppen met de pil. Ik had namelijk geen idee ‘of ik het wel zou doen’ en ik had al in geen 8 jaar een natuurlijke menstruatie gehad. Ik installeerde een app waarin ik mijn cyclus kon bijhouden en wachtte af. Dat wachten duurde dus veel te lang. Logisch, dacht ik. Je lichaam moet toch even ‘ontpillen’. Een jaar later was mijn cyclus weliswaar terug, maar eigenlijk was er van een cyclus niet te spreken, zo onregelmatig was het. Mijn vriendin bleek PCOS te hebben en raadde mij aan om naar de huisarts te gaan. Ovuleerde ik überhaupt wel met een cyclus van 58 dagen? Na een inwendige echo bij de gynaecoloog (overigens niets om bang voor te zijn) was de conclusie snel duidelijk; mijn eierstokken zaten vol met cystes (blaasjes). Omdat ik al zo lang mijn cyclus had bijgehouden gaf dit de gynaecoloog genoeg informatie: mijn hormonen zijn in de war, ik heb PCOS. Continue Reading

Columns, Life, Persoonlijk

De kunst van keuzes maken

In uitstellen ben ik al Koningin, maar het wegduwen van grote keuzes in het leven is ook een specialiteit van mij, zo blijkt. Het is een leerschool, dat ouder worden op deze planeet en ik moet zeggen dat er het afgelopen jaar een aantal nieuwe vaardigheden zijn bijgeschreven op mijn rapportje. Voor het maken van keuzes sta ik nu dus een dikke onvoldoende en als het aankomt op deze ‘universiteit van het leven’ bestaan er geen oma’s die je bemoedigend een briefje van vijf toestoppen na het behalen van een voldoende of een goed. Het is misschien een beetje een slappe metafoor, maar het denken in goed of fout, zit er best een beetje ingeslepen. En als je dan ook nog een 10 hebt gekregen voor het vak over-analyseren ligt de angst om te falen dichterbij dan je denkt. Hoewel ik geloof dat het leven niet zo maakbaar is als vaak wordt gesuggereerd, blijft het maken van keuzes eng. De koers die je vaart wordt er wel degelijk door gekleurd. En wat als dat verkeerd gaat? Ik krijg het bij enkel die gedachte al benauwd. Mijn omgangsmechanisme is simpel: ik maak liever geen keuzes. Als je ze niet maakt, kan het ook niet verkeerd uitpakken namelijk. Het nadeel hiervan is alleen dat je totaal niet verder komt in je leven. Er groeit en ontwikkelt helemaal niets als je maar angstvallig stil blijft staan. Dat is voor een ogenblik wel uit te houden, maar als keuzes ook gevolgen hebben voor anderen – vrienden, familie, relaties – die wel stappen zetten, dan gaat dat schuren. Maar ook als de gevolgen alleen jezelf betreffen; als je nergens heen groeit en geen gevolgen ervaart, kun je net zo goed meteen in je kist gaan liggen. Wat ben je hier anders aan het doen? Niemand kan dusdanig in de toekomst kijken om te bepalen welke keuze je moet maken in het heden. Je kunt jezelf achteraf toch moeilijk verwijten dat je op dat moment alle wijsheid in pacht had. Wat je volgens die wijze meneer Mandela wel mee kunt nemen in je overwegingen is de intentie en de hoop die je op dat moment hebt. Geen keuze maken is eigenlijk ook een keuze: een keuze om bang te zijn. En daar is het leven echt veel te kort voor. Zo. Ik geloof dat ik zojuist een briefje van vijf verdiend heb. Tijd voor een borrel!

Blogs, Inspiratie, Persoonlijk

Trouwen: Tips voor een bruiloft met een beperkt budget

Zo’n 200 dagen geleden vroeg een van de belangrijkste mannen in mijn leven (hoi pap, ik ben je nog niet vergeten hoor :P) mij ten huwelijk op een prachtig strand in Mallorca. Dat moment was zo relaxed, romantisch en zonnig. Nu is het eind februari, stond ik vanmorgen de autoruit te krabben en is het soms behoorlijk stressvol om alle laatste dingen te regelen voor de bruiloft. Hoewel ik nooit gedroomd heb van gigantische baljurken en lichtgevende koetsen met eenhoorns, moet ik als bloedeerlijke bruid to be wel toegeven dat het er gewoon insluipt, hoe ‘klein en laid-back’ je het ook probeert te houden. Wat sluipt er dan in? Nou gewoon, een extra gast hier, een extra ‘aan-snij-taart’ daar, toch maar wel een fotograaf, och, dan ook maar naar de kapper, en de ringen, die heb je toch hopelijk wel heel lang om dus laten we daar ook maar niet op bezuinigen ;). Van mijn oorspronkelijke ‘we doen het in de tuin met heel veel lampjes en ik knutsel alles zelf wel’ is niet heel veel meer over. Gelukkig is al het ‘extra’s’ grotendeels ook heel leuk en mooi en ben ik er van overtuigd dat het een heel mooie dag gaat worden, maar heel realistisch gezien: we zijn een groot feest aan het plannen en dat is niet makkelijk of goedkoop. Daarom leek het mij handig om enkele eerlijke inzichten en tips te delen over het plannen van een trouwdag, DIY stijl. Continue Reading